Hipnoza – skrócona historia hipnozy

hipnoza historia

Hipnoza - Świątynia Snu

Krótki przegląd wydarzeń związanych z historią hipnozy i osobami mającymi na nią wpływ na przestrzeni czasu.

Hipnoza w czasach antycznych

W antycznym Egipcie ok 4000 lat temu istniały Świątynie Snu. Można je uznać za pewnego rodzaju odpowiednik szpitala. Użycie sugestii i hipnozy możę być przypisane do jednego z wielkich kapłanów Imhotepa. W świątyniach tych kapłani pomagali wejść ludziom w stan dzisiaj uznany za hipnozę  by później za pomocą sugestii wywoływać sny zesłane przez bogów i poprzez analizę tych snów znaleźć lek na ich chorobę.
W Grecji Świątynie Snu były znane jako miejsce lecznicze i a ich patronem był bóg Eskulap.Sen nadchodził dzięki pieśniom i rytuałom przeprowadzanym przez kapłanów i podczas tego snu w cudowny sposób bóg miał uleczyć chorobę. Świątynia była miejscem nawiedzanym przez dusze i zadziwiające siły które miały pomóc w mentalnym i fizycznym uzdrowieniu.
W pewnym okresie było ponad 420 świątyń tego typu w całym imperimu greckim.
Kapłani którzy opiekowali się świątyniami również zajmowali się ziołolecznictwem i praktykami szamańskimi co na przestrzeni wieków doprowadziło do przeistoczenia się kapłanów w dzisiejszych lekarzy.

Początki współczesnej Hipnozy

Za osobę otwierającą współczesny rozdział hipnozy uważa się Franza Antona Mesmera (1734 – 1815) Lekarz ten z pochodzenia był Austryjakiem jednak jego działalność związana z uzdrawianiem przez większość czasu była prowadzona na terytorium Francji. Stworzył on teorie Zwierzęcego Magnetyzmu wg której w każdym żywym organizmie obecny był fluid który odpowiadał za działanie tego organizmu. Jakiekolwiek zaburzenia w przepływie tego fluidu powodowało powstanie choroby. On za pomocą dotyku przywracał prawidłowy przepływ fluidu i powodował uzdrowienie. Cała ta pseudonauka  zyskała nazwę Mesmeryzm.
W 1974 z rozkazu króla Ludwika XVI powołano komisje której zadaniem było zbadanie fenomenu magnetyzmu zwierzęcego. Jeden z członków komisji amerykański ambasador Benjamin Franklin po przeprowadzeniu eksperymentów i obserwacji pracy Mesmera zauważył to czego Mesmer nie mógł dojrzeć w swojej pracy. Ze korzyści odniesione przez pacjentów Mesmera nie są wynikiem działania fluidu lecz są wynikiem ich własnej wyobraźni. Po orzeczeniu komisji działalność w 1785 r. Mesmer opuszcza Paryż i udaje sie do Wiednia gdzie będzie żył do końca życia umierając w biedzie i niesławie.

Portugalski mnich Abbe Faria podchodził do “magnetyzmu” w sposób naukowy. Podążając za pracami Mesmera podkreślał że: “ Nic nie pochodzi od magnetyzera, Wszystko to co się dzieje ma miejsce w wyobraźni osoby magnetyzowanej, za pomocą autosugestii stworzonej w umyśle.” Czyli Faria rozumiał że zasada działania magnetyzmu opierała się na sile sugestii. Faria był prawdopodobnie 1 osobą która użyła indukcji błyskawicznej.

Kolejną osobowością która przyczynia się do rozwoju hipnozy będzie sam twórca nazwy hipnoza  szkocki chirurg James Braid (1795-1860). Który zupełnie przypadkowo odkrył że osoba patrząca się przez dłuższy okres czasu w jeden punkt zaczyna wchodzić w stan podobny do mesmeryzmu. Jako że mesmeryzm był w niesławie w tamtym okresie czasu a stan był podobny do snu. Postanowił on użyć słowa Hypnosis od greckiego boga snu Hypnosa by odciąć się od Mesmera i jego praktyk. Później zauważając swój błąd chciał zmienić nazwę z hipnozy na monoideizm, jednak pojecie hipnoza była już zbyt popularna na taka zmianę.

James Esdaile( 1808-1859). był lekarzem który opracował system znieczulania oparty na mesmeryzmie. W XIX wieku przed opracowaniem znieczulenia opartego na związkach chemicznych śmiertelność podczas przeprowadzania operacji wynosiła ok 50%. Spowodowane to było często przez sam szok wywołany bólem, jak również tym, że pacjent nie był nieruchomy. Dzięki użyciu hipnozy James zmieniał postrzeganie bólu oraz powodował rozluźnienie mięśni, co  skutkowało tym, że pacjent leżał spokojnie na stole operacyjnym i nie przeszkadzał w przeprowadzaniu zabiegu. Dzięki temu Esdaile zredukował śmiertelność u swoich pacjentów do 8%. W  Anglii próbował kontynuować w dalszym ciągu swoją praktykę. Został jednak zmuszony przez innych lekarzy do zamknięcia swojego szpitala, w wyniku czego ówczesna wiedza na temat śpiączki hipnotycznej została zapomniana aż do XX wieku.

Hipnoza w XX wieku

Hippolyte Bernheim  (1840 – 1919) wraz z Ambroise-Auguste Liébault (1823 -1904) który był następcom Abbe Farii. Obaj stworzyli tak zwaną “ szkolę z Nancy” która opierała się na podawaniu terapeutycznych sugestii w gdy pacjęt był w hipnozie. Uważali oni że hipnoza to naturalne zjawisko i że nie tylko histerycy ulegają wpływowi hipnotycznemu.

Dave Elman( 1900-1967 ) był najbardziej znany jako radiowiec, autor tekstów,  jednak jego wkład w hipnozę był ogromny. Szczególnie biorąc pod uwagę środowisko medyczne ponieważ nauczył on hipnozy tysiące lekarzy na terenie stanów zjednoczonych. Jego podejście było dyrektywne i szybkie. Dzięki któremu lekarze studiujący jego podejście byli w stanie przygotować pacjenta w ciągu 3 minut do przeprowadzenia operacji na nim tylko z hipnotcznym znieczuleniem. Jego podejście do hipnoterapii było oparte na hipnoanalizie. Uczył lekarzy również jak przygotować kobiety do hipnoporodu, hipnozy-dentystycznej, usuwania alergii, jąkania, obżarstwa czy fobii. Jego dzieło “Hipnoterapia” to podstawowa lektura każdego hipnotyzera.

Milton Erickson (1901-1980) Dał początek niedyrektywnym technikom hipnotycznym użyciu metafor i opowiadań w terapii. Jego podejście do hipnozy w wielu wypadkach było całkowicie odmienne od tradycyjnego modelu hipnozy. Rozwój technik przez niego używanych doprowadził do powstania Hipnozy Ericksonowskiej. Której metody pracy często są odmienne od pracy z hipnozą dyrektywną.

1955 Brytyjskie Stowarzyszenie Medyczne zatwierdza użycie hipnozy by pomagać pacjentom z zaburzeniami nerwicowymi oraz w hipnoanestezji do przeprowadzania operacji i hipnorodzenia.

W 1956r Papież Pius XII zatwierdza użycie hipnozy we wspomaganiu leczenia oraz porodu.

Komentując użycie hipnozy do znieczulania podczas porodu stwierdził że:

  • Użycie hipnozy to nie zabawa, ale poważna sprawa.
  • W celach naukowych ma być używana zgodnie z moralnymi i naukowymi standardami.
  • Używanie jej w znieczuleniu, powinno być traktowane tak samo jak inne formy znieczulenia.

Interesuje cię hipnoza? Przeczytaj poniższe strony:

[hcshort id=”15″]